Биоэлектрлік потенциалдар теориясы. Биоэлектрлік потенциалдар деп жануарлардың, адамдардың тканінде, клеткаларында пайда болатын потенциалдар айырмасын айтамыз. Биоэлектрлік потенциалдар өсімдіктерде де пайда болады. Тірі организмдегі потенциалдар айырмасының қалай пайда болатынын түсіну үшін еретінділердегі патенциалдардың қалай пайда болатынын қарастыра кетейік. Ерітінділерде пайда болатын патенциалдар электронды және ионды болып екіге бөлінеді. Айталық, еретіндіге мыс және мырыш (цинк) салынған екен десек. Мыс еріген кезде бос электронды және ионды бөліп шығарып, өзі оң зарядталса, мырыш ол электрондарды қабылдайды да теріс зарядталады. Сөйтіп, ерітіндіде потенциалдар айырымы пайда болады. Ерітінділердегі иондардың әсерінен пайда болатын потенциалдарды ион типті потенциалдар деп атайды. Ион типті потенциалдар диффузиялық, мембраналық және фазааралық болып үшке бөлінеді. Диффузиялық потенциалдар концентрациялары: әр түрлі екі ерітіндінің шекарасында байқалады. Айталық, бір ыдысқа әр түрлі концентрациялы екі ерітінді құйылған делік. Анығырақ болу үшін тұз қышқылын алайық (HCl – соляная кислота). Осыдан екі түрлі концентрация жасайық та, оларды ортасы қалқамен бөлінген бір ыдысқа құялық. Сонда иондар концентрациясы жоғары ерітіндіден концентрациясы төмен ерітіндіге қарай қозғала бастайды. Иондар диффузиясының жылдамдығы олардың қозғалғыштығына тікелей байланысты болады. Хлор ионының қозғалғыштығы – 65,5 см² · Омˉ¹ Г – экв, ал сутегі ионының қозғалғыштығы –315 см² · Омˉ¹ Г – экв. Сутегі ионы хлор ионына қарағанда тезірек қозғалады екен. Олай бо
